کد خبر:1339
پ
تبریز

معرفی شهرستان تبریز

شهرستان تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی و مرکز اداری و سیاسی این استان است. شهرستان تبریز طبق آخرین تقسیمات کشوری از ۲ بخش، ۴ شهر، ۶ دهستان و ۶۷ روستا تشکیل شده‌است. جمعیت: مطابق با آخرین سرشماری کلی در سال ۱۳۹۵، جمعیت ثابت شهر تبریز ۱،۷۷۳،۰۳۳ نفر است. این جمعیت در دوازده منطقه شهری کنار […]

شهرستان تبریز مرکز استان آذربایجان شرقی و مرکز اداری و سیاسی این استان است. شهرستان تبریز طبق آخرین تقسیمات کشوری از ۲ بخش، ۴ شهر، ۶ دهستان و ۶۷ روستا تشکیل شده‌است.

جمعیت: مطابق با آخرین سرشماری کلی در سال ۱۳۹۵، جمعیت ثابت شهر تبریز ۱،۷۷۳،۰۳۳ نفر است. این جمعیت در دوازده منطقه شهری کنار یکدیگر زندگی می کنند.

دین و مذهب: بیشتر مردم تبریز به دین اسلام تشرف دارند و شیعه دوازده امامی هستند. در کنار اکثریت شیعه، اقلیت های مذهبی و پیروان ادیان ارمنی، مسیحی، کلیمی، زرتشتی و آشوری نیز در این شهر سکونت دارند.

اقتصاد: تبریز از شهرهای مدرن ایران و یکی از قطب های اقتصادی، صنعتی، گردشگری و تجاری کشور است. صنایع تولیدی سنگین مانند ماشین سازی، تراکتورسازی و موتوژن، صنایع مرتبط با نفت و گاز مثل پتروشیمی و پالایشگاه تبریز، صنایع غذایی از جمله کارخانه های مشهور و معروف شکلات و شیرینی سازی آیدین (شرکت داداش برادر)، آناتا و شیرین عسل، صنایع نساجی و پوشاک مانند برندهای پالازموکت و اطلس پود و انواع صنایع دستی نظیر ورنی، فرش، قالی و چرم بخشی از اقتصاد پویای شهر تبریز را شکل می دهند.

در کنار این ها گردشگری در شکل های مختلف مانند گردشگری طبیعی، درمانی، تاریخی و تجاری سهم بزرگی از تولید ثروت و ناخالص داخلی تبریز دارد. بازارهای سنتی و مدرن شهر از جمله بازار بزرگ تبریز که ثبت جهانی نیز شده است؛ باعث می شود تا انواع محصولات به راحتی در دسترس همگان قرار گیرد. تنوع زیاد سوغات و محصولات غذایی مانند طیف گسترده آجیل و شیرینی در تبریز، این بخش را نیز به یکی عناصر قدرتمند مالی این شهر بدل کرده است. جالب است بدانید کارخانه های کبریت سازی مشهور ایران، مانند کبریت سازی توکلی و ممتاز نیز در تبریز شکل گرفته اند.

شهرهای خواهر خوانده: در میان شهرهای معروف و زیبای جهان، شهرهای استانبول و ارزروم از ترکیه، باکو و گنجه از جمهوری آذربایجان، غزه از فلسطین اشغالی، کازان از روسیه، خجند تاجیکستان، موگلیف بلاروس و کربلای معلی در عراق به خواهر خواندگی تبریز در آمده اند.

* مهمترین لقب و عنوانی که به تبریز داده شده، شهر اولین هاست. شهر تبریز به دلیل وجود امکاناتی مانند اولین مدرسه کرولال ها -ساخته شده توسط جبارباغچه بان-، اولین کودکستان و مدرسه به سبک نوین، اولین اتاق تجارت در سال ۱۲۸۵، اولین سینما و کتابخانه عمومی، تالیف اولین ترجمه، نمایشنامه تئاتر، اولین روزنامه نگاری ملی، بر پاداشتن اولین مرکز تلفن، چاپخانه، برج آتش نشانی، بلدیه و نظمیه، نخستین پایگاه لرزه نگاری و در سال های اخیر نخستین خط اتوبوس های تندرو (بی آر تی) و کارت های هوشمند به این عنوان مشهور شده است.

* بازار سرپوشیده تبریز، که بزرگترین و طولانی ترین بازار سرپوشیده جهان به شمار می رود، در سال ۱۳۸۹ در فهرست جهانی میراث یونسکو به ثبت رسیده است.

* تبریز برای سال ۲۰۱۸ میلادی به عنوان “پایتخت گردشگری کشورهای اسلامی” انتخاب شده که طی آن مسوولین شهری در حال تدارک برنامه های مفصلی برای معرفی این شهر ذیل عنوان ” TABRIZ 2018″ هستند.

* تبریز برای قالی و فرش های بی همتا و دستبافت خود از سوی شورای جهانی صنایع دستی عنوان “شهر جهانی بافت فرش” را دریافت کرده است.

* دانشگاه سراسری تبریز دومین دانشگاه قدیمی ایران بعد از دانشگاه تهران است که قدمت تاسیس آن به سال ۱۳۲۵ باز می گردد.

* تبریز در ادوار مختلف تاریخ مانند دوران حکمرانی اتابکان، خوارزمشاهیان، ایلخانان، جلایریان، قراقویونلوها، آق قویونلوها و صفویان (در تمام دوران پادشاهی این سلسله ها یا مقاطعی از زمان فرمانروایی آن‌ها) پایتخت ایران زمین بوده است. همچنین در زمان سلطنت قاجاریه در کشورمان، تبریز به عنوان شهر ولیعهد نشین انتخاب شده بود.

* از حقایق جالبی که در مورد تبریز بر سر زبان هاست می توان به شهرت “شهر بدون گدا” و “امن ترین کلان شهر” ایران اشاره کرد. از دیگر نکات جالب در سفر به تبریز، تمیزی فوق العاده آن است که نامش را در میان دیگر شهرهای ایران متمایز می کند.

* تبریز با داشتن ۱۷ موزه متنوع در زمینه های مختلف بعد از تهران به عنوان دومین شهر موزه ای ایران لقب گرفته است.

*نمی توان نامی از تبریز به میان آورد؛ اما مشاهیر و فرهیختگان پر تعداد آن را از یاد برد. افرادی که در طول تاریخ، در خاک غیور پرور این شهر رشد و افتخارات فراوانی را نصیب تبریز و ایران کرده اند. از جمله این مشاهیر می توان از تاج الدین علیشاه جیلانی، پروین اعتصامی، استاد محمد حسین شهریار، علامه امینی صاحب کتاب گرانقدر الغدیر، علامه محمد تقی جعفری، علامه محمد حسین طباطبایی فیلسوف معاصر، شیخ محمود شبستری، ستارخان، باقرخان، اوحدی مراغه ای، صائب تبریزی شاعر توانا، جبار باغچه بان، صمد بهرنگی نویسنده محبوب، میرزا حسن رشدیه بنیانگذار آموزش نوین در ایران، عظیم قیچی ساز کوهنورد فاتح اورست و بسیاری و بسیاری دیگر نام برد.

آداب و رسوم

آداب و رسوم و سنت های موجود در شهر تبریز در بستر فرهنگی ترکی و آذری شکل گرفته است. اما وسعت زیاد و کلان شهر بودن آن موجب شده برخی رسوم در ساختار زندگی شهری تغییر پیدا کند و برخی از این آداب و رسوم با آنچه در روستاها و عشایر جریان دارد، تفاوت داشته باشد.

سنت شاه حسین گویان یا شاخسی واخسی: شاخسی واخسی کوتاه شده عبارت “شاه حسین” و معروفترین آداب عزاداری مردم تبریز به شمار می رود. در این مراسم عزاداران نوعی چوب مخصوص به دست می گیرند و آن را از فرق سر تا زمین حرکن می دهند. زمانی که چوب به زمین نزدیک شد همه با صدایی بلند ندای شاخسی (شاه حسین) سر می دهند و زمانی که چوب به سر نزدیک می شود با گفتن واخسی (وای حسین) عزاداری می کنند.

پخت خشیل: غذای محلی مردم آذربایجان در شب یلدا که با گندم، شکر و کره پخته می شود. چلو نشانه ای از سفید بختی است.

فرستادن خوانچه: در اعیاد مختلف مانند یلدا، عید نوروز، چهارشنبه سوری بزرگترها به خانه عروس یا داماد تازه نامزد کرده طبق کوچکی از میوه، شیرینی یا جهاز عروسی می دهند.

قرار دادن آب چهل یاسین بر سفره هفت سین: به آبی که روحانی یا فرد مقدس به وسیله چهل یاسینی که بر آن خوانده می شود متبرک می سازد، آب چهل یاسین گفته می شود. مردم آذربایجان اعتقاد دارند.

در میان تمام سنت ها و میراث فرهنگی زیبای آذری و ترکی، موسیقی عاشیق غنای فرهنگی این بخش از سرزمین مان را به نمایش می گذارند. شمع گردانی در عزاداری های ایام محرم، بئل باغلاماق (بستن کمر عروس) در روز عروسی، سمنوپزی در شب عید نوروز و … گوشه کوچکی از آداب و رسوم و فرهنگ مردم تبریز و آذربایجان است.

غذا

نام غذای تبریزی که به میان می آید اولین چیزی که در ذهن همه ایرانی ها تداعی می شود کوفته تبریزی است. این غذای لذیذ و خوش طعم که پخت آن مهارت زیادی را می طلبد، طرفداران زیادی داشته و انواع مختلفی دارد. علاوه بر کوفته تبریزی، انواع آش مانند آش ماست، گوجه، دندانی، کلم قمری و …، دلمه های برگ مو و کلم پیچ، آبگوشت دیزی سنگی، کوکوی لوبیاسبز، خورشت هویج و خوشمزه تر از همه کباب بناب گوشه ای از تنوع غذایی تبریز و آذربایجان را نشان می دهد. نکته جالب سفر به تبریز این است که شما در هر گوشه از شهر به گاری های کوچکی بر می خورید که تخم مرغ و سیب زمینی پخته به همراه نان تازه، کره و ادویه های خوش عطر را در اختیار مشتریان قرار می دهند.

اما شهرت غذایی آذربایجان شرقی به این ها ختم نمی شود. پنیر لیقوان (لیقوان روستایی در اطراف تبریز) معروف ترین پنیر ایران است و طعم خاص آن طرفداران پروپاقرصی دارد. عسل به دست آمده از طبیعت بکر و زیبای کوهستان های سهند و دامنه های پر گل آن نیز از دیگر خوراکی های خوشمزه و محبوب خطه آذربایجان شرقی است. ترشی زغال اخته کلیبر و مربای گل محمدی که از گل های باطراوت و خوش عطر روستاهای دامنه سهند به دست می آید، مزه های فوق العاده استان آذربایجان شرقی را کامل می کند.

 

آدرس دفتر مرکزی :

تبریز ، فارابی (چایکنار شمالی)، جنب شهرداری منطقه 1

تلفن : 3‌4438349-041

پست الکترونیک : info@drmonadi.ir

اذان صبح
طلوع آفتاب
اذان ظهر
غروب آفتاب
اذان مغرب