در اجلاس روسای دانشگاههای کشور، نکته زیبایی توسط دکتر سیمایی صراف مطرح شد: «گفتگو».
بهعنوان رئیس کمیسیون آموزش مجلس، از وزیر محترم علوم انتظار دارم که با هر یک از ۱۱۰ رئیس دانشگاه به صورت فردی گفتگو کند. این مکالمات میتواند تأثیر بسیار عمیقی بر بهبود شرایط دانشگاهها و رفع مشکلات داشته باشد.
گفتگو بسیار مهم است. وقتی تاریخ را مرور میکنم، به این فکر میافتم که اگر امیرکبیر که در آن سه سال طلاییاش کارهای بزرگی کرد، فرصتی برای یک گفتگو با ناصرالدین شاه مییافت، شاید دوران خدمتش طولانیتر میشد و اصلاحاتش عمیقتر در جامعه نهادینه میشد. یا اگر دکتر مصدق، که یکی از بزرگترین مردان تاریخ ایران بود، توانسته بود گفتگویی موثرتر داشته باشد، شاید مدت بیشتری در قدرت میماند و اوضاع به شکلی دیگر پیش میرفت.
بهواقع، گفتگو درمان بسیاری از چالشهاست.
وفاق، که امروز یکی از شعارهای دولت چهاردهم است، اساساً از گفتگو و تبادل نظر ناشی میشود. با گفتگو میتوانیم به تفاهم برسیم و راهحلهایی برای مشکلات پیدا کنیم. در مقابل، دعوا و تقابل، چیزی جز نفاق و شکست به بار نمیآورد.
بیایید بیشتر با هم گفتگو کنیم. وقتی مردم و مسئولین با یکدیگر به گفتگوی سالم و سازنده بپردازند، بسیاری از مسائل حل خواهد شد. این رویکردی است که نهتنها در دانشگاهها، بلکه در تمامی حوزهها میتواند راهگشا باشد و منجر به پیشرفت کشور گردد.
