موضوع جلسه کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس، که در روز سهشنبه این هفته برگزار خواهد شد، به بررسی و ارزیابی طرحی اختصاص یافته است که هدفش اجرای اصل پانزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است. این طرح به طور خاص به تدریس زبانهای محلی و قومی که در سراسر کشور متنوع هستند، در مدارس و دانشگاهها میپردازد. اجرای این طرح، گامی مهم در جهت تنوع فرهنگی و زبانی کشور در نظام آموزش محسوب میشود.
این طرح ابتدا در دوره گذشته مجلس توسط من و تعدادی دیگر از نمایندگان مطرح شد. پس از بحث و بررسیهای گسترده در کمیسیون، به تصویب رسید. با این حال، بررسی این مصوبه در صحن مجلس یازدهم به تأخیر افتاد و در نهایت به تصویب نهایی نرسید. اکنون این طرح بار دیگر در کمیسیون مطرح شده است و امیدواریم در این دوره، با حمایت و همکاری همکاران، قدمی جدی و مؤثر در راستای تحقق این هدف مهم فرهنگی و آموزشی برداریم.
یکی از اهداف بنیادین این طرح، ایجاد فرصتهایی برای یادگیری و تدریس ادبیات زبانهای محلی و قومی است. این فرصتها به دانشآموزان و دانشجویانی که در مناطق بومی زندگی میکنند، امکان میدهد که به موازات یادگیری زبان رسمی کشور، یعنی فارسی، بتوانند با فرهنگ و زبان محلی و قومی خود بهخوبی آشنا شده و تسلط پیدا کنند. این اقدام نه تنها موجب تقویت هویت محلی آنها میشود، بلکه به غنیتر شدن فرهنگ ملی کمک خواهد کرد.
مطابق با اصل پانزدهم قانون اساسی، زبان و خط رسمی و مشترک مردم ایران، فارسی است و تمامی اسناد، متون رسمی و کتب درسی باید به این زبان نوشته شوند. با این وجود، استفاده از زبانهای محلی و قومی در مطبوعات، رسانههای جمعی و تدریس ادبیات آنها در مدارس، در کنار زبان فارسی، به رسمیت شناخته شده و هیچگونه منعی بر سر راه استفاده از آنها وجود ندارد. این اصل قانونی تصریح میکند که گوناگونی زبانی و فرهنگی کشور، بهعنوان یکی از ارزشهای ملی باید مورد حمایت قرار گیرد.
