روز گذشته، توفیق پیدا کردم در نشست مشترک رئیس و اعضای هیأت رئیسه با مدیران استانی دانشگاه فرهنگیان حضور پیدا کنم.
این جلسه، فرصتی مغتنم بود تا چالشها و فرصتهای پیش روی تربیت معلم و نقش دانشگاه فرهنگیان در این فرآیند را مورد بررسی قرار دهیم.
در خلال این نشست، بر اهمیت تربیت معلم به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام آموزشی کشور تأکید کردم. توضیح دادم که دانشگاه فرهنگیان به دلیل ساختار منحصر به فرد و برنامههای ویژهای که دارد، نیازمند توجه جدیتری از سوی نهادهای مربوطه است. این دانشگاه مسئولیت خطیری در تربیت معلمان دارد، معلمانی که وظیفه آموزش میلیونها دانشآموز در سرتاسر کشور را بر عهده دارند و دنیای آنان را تحت تأثیر قرار خواهند داد.
علاوه بر این، به موضوع ایجاد زنجیره آموزش یکپارچه پرداختم و تصریح کردم که دانشگاه فرهنگیان جزئی جدانشدنی از این زنجیره است. زنجیره مذکور شامل تمامی مراحل آموزش از پیشدبستانی تا مقاطع بالاتر میشود و از دانشگاه فرهنگیان انتظار میرود که نقشی مؤثر در این فرآیند ایفا کند.
در ادامه، بر اهمیت ارائه آموزش کیفی و ارتقاء مهارتهای معلمی تأکید کردم. به ویژه خاطرنشان کردم که یکی از مشکلات بزرگ آموزشی کشور، کمبود آموزش مهارتهای زندگی به کودکان است. این مسأله ضرورت آموزش صحیح این مهارتها توسط معلمان را مورد تأکید قرار میدهد و برای این کار، نیاز به دورههای آموزشی مناسب احساس میشود.
همچنین، به نقش حمایتی مجلس از دانشگاه فرهنگیان اشاره نمودم. با توجه به مصوبات اخیر نظیر ایجاد هیأت ممیزه و برگزاری کنکور اختصاصی، تأکید کردم که باید این دانشگاه در سطحی بالا حفظ گردد تا بهترین و بااستعدادترین جوانان به آن جذب شوند. انتخاب صحیح و تأمین منابع مورد نیاز، از مؤثرترین اقدامات در این راستا به شمار میروند.
بعلاوه، یادآور شدم که دانشگاه فرهنگیان باید به آموزش پیشدبستان و ابتدایی توجه بیشتری داشته باشد، زیرا این مرحله از آموزش، پایه و اساس یادگیری در طول زندگی کودک را شکل میدهد و تأثیر بسزایی بر آینده تحصیلی آنان دارد.
در نهایت، بر لزوم تأمین فضا و منابع لازم برای رفع مشکلات این دانشگاه تأکید کردم و قول همراهی و پیگیری ویژه در این خصوص را دادم.
