طرح آموزش زبان، ادبیات و فرهنگ قومیتها و زبانهای محلی که پیشتر در کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس به تصویب رسیده بود، امروز در صحن علنی مجلس مطرح شد.
هرچند نماینده محترم دولت در ابتدا مخالفتهایی داشتند، اما در ادامه مسئولین دولت اعلام کردند که این مخالفت، نظر رسمی دولت نیست.
هدف ما از این طرح، حفظ میراث فرهنگی و هویت ملی کشور است. در ایران حدود ۸۴ زبان و گویش وجود دارد که متأسفانه تاکنون تنها ۴۰ مورد آنها باقی مانده است. باید برای حفظ این میراث ارزشمند و هویت ملیمان اقدام جدی کنیم.
قومیتهای ایران، از شرق تا غرب و از شمال تا جنوب، سرمایههای بزرگی برای کشور محسوب میشوند. این تنوع زبانی و فرهنگی یک فرصت است که باید از آن بهدرستی بهره ببریم.
در جریان بررسیهای امروز، قرار شد پس از تعطیلات عید تغییراتی در طرح ایجاد شود و مجدداً در صحن علنی مطرح گردد. برخی ایرادات مطرحشده مربوط به الزام دولت برای اجرای این مصوبه بود، اما احتمال دارد سال آینده، با تأکیدات رئیسجمهور، مجدداً به دستور کار مجلس بازگردد.
بر اساس اصل ۱۵ قانون اساسی و همچنین برنامههای آموزشی مصوب وزارت آموزش و پرورش، تدریس زبان و ادبیات محلی در کنار تقویت زبان فارسی مورد تأکید قرار گرفته است.
به عنوان مثال همگان بر این موضوع واقفیم که زبان ترکی به عنوان زبان کاربردی جمعیت کثیری از مردم، مهم است و از بلاغت و فصاحت قابل توجهی نیز برخوردار است. همچنین دیگر زبانها همچون گیلکی، زابلی، مازنی، کردی، عربی و… که همه جزو مبادی فرهنگ و آداب ایران عزیزمان به شمار میآید و تقویت این زبانها از طریق آموزش صحیح به دانشآموزان ضروری است.
امیدوارم با تصویب این قانون، تدریس دو واحد درسی مربوط به ادبیات زبانهای محلی به مرحله اجرا برسد و گامی مهم در راستای تقویت فرهنگ و هویت ملیمان برداشته شود.
