روز گذشته فرصتی ارزشمند یافتم تا در آیین اختتامیه پنجمین دوسالانه کتاب آذربایجانشرقی که محفل علاقهمندان فرهنگ و دانش بود، حضور پیدا کنم.
در این مراسم به این واقعیت تأکید کردم که وظیفه ما در مجلس شورای اسلامی حفظ و پاسـداری از عرصههای علم و فرهنگ است و خوشحالم که توانستهایم نقش تاثیرگذاری در پیشبرد علم و دانش ایفا کنیم.
مردم فرهیخته تبریز، از دیرباز به کتابخوانی و علاقهمندی به فرهنگ شهرهاند. تبریز کهن، مهد دانشهای قدیم و جدید و دروازهای به سمت تجدد در ایران بوده است. اولینهای بسیاری در این شهر رقم خورده است؛ از جمله اولین دستگاه چاپ و نخستین کتاب چاپ شده که در کهن شهر تبریز به جهان معرفی شدند.
خطه سرسبز آذربایجان، همواره زرخیز و عالمپرور بوده است. در سال ۱۳۰۳، نظام قدیمی مکتبخانهای را پایان داد و نظام نوین آموزشی مدرسه را بنیان نهاد. هرچند مشروطهخواهی در پایتخت آغاز شد، ولی این تبریزیها بودند که با همت و شجاعت، آن را به مرحله اجرایی رساندند.
در تاریخ بلند ما، شخصیتهای بزرگ علمی برجستهای وجود دارند. بیش از ۱۶۰ سال پیش، بزرگان تبریزی در شهر استانبول، مدارسی برای ایرانیان مقیم ترکیه تأسیس کردند و حتی نخستین روزنامه ایرانی به نام «اختر» که به زندگی بر اساس قانون پرداخت، در همان شهر به چاپ رسید.
در صد سال گذشته، آذربایجان شاهد ظهور سه علامه بزرگ (علامه امینی، علامه طباطبایی و علامه جعفری) بوده است که ما امروز، وارث دانش و خرد این بزرگان محسوب میشویم. علاوه بر این، تبریز به عنوان خاستگاه دانشمندان بزرگ حوزه دانش هستهای نیز شناخته میشود.
همچنین از باور قلبیام گفتم که معتقدم کسانیکه فعالانه در حوزه نشر و کتاب فعالیت میکنند، عشق و علاقه وافری به کتابخوانی دارند و هدفشان ترویج این میراث گرانبهاست. با وجود مشکلات و موانع، این فعالان تمامی تلاش خود را به کار میگیرند تا فرهنگ #کتاب و کتابخوانی را ارتقا دهند. مسئولان و متولیان امر نیز باید به اهمیت و ارزش این بزرگان پی برده و از خدمات آنها قدردانی کنند.
