در دنیایی که بسیاری از ما به کوچکترین سختیها تسلیم میشویم، هستند انسانهایی که معنای واقعی ایثار و تعهد را به تصویر میکشند. یکی از این فرشتگان زمینی، خانم آزاده محمودزاده است؛ آموزگاری که حتی بیماری و بستری شدن در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان نیز نتوانست مانع از ادای رسالت مقدس معلمیاش شود.
او از دل بیمارستان، از میان دستگاههای پزشکی، همچنان با عشق و علاقه تدریس کرد و نشان داد که شغل معلمی صرفاً یک حرفه نیست، بلکه یک تعهد قلبی است.
در این روزگار که گاهی ارزشهای والای انسانی کمرنگ میشود، چنین معلمانی امیدبخش جامعهاند. آنان که در سختترین شرایط نیز دانش و انگیزه را به نسل آینده هدیه میکنند، شایسته بزرگترین تقدیرها هستند. بیشک، جامعهای که چنین آموزگارانی را در خود دارد، آیندهای روشن خواهد داشت.
به عنوان رئیس کمیسیون آموزش و به نمایندگی از مردم شریف تبریز، آذرشهر و اسکو، این تعهد والا و فداکاری مثالزدنی را ارج مینهم.
قطعاً این روحیه ایثارگرانه باید الگویی برای همه ما باشد. قدردان زحمات تمامی معلمان دلسوز هستیم که با عشق و ازخودگذشتگی، چراغ علم و آگاهی را در دلهای کودکان و نوجوانان روشن نگه میدارند.
به امید روزی که هیچ معلمی به دلیل مشکلات جسمی یا اقتصادی از تدریس بازنماند و همه فرزندان این سرزمین از موهبت آموزش بهرهمند شوند.
